Zakończyła się pierwsza edycja Radzyńskiej Kwesty „Ratujemy Zabytkowe Nagrobki”. Trwająca przez trzy dni – od 30 października do 2 listopada – zbiórka przy cmentarzach parafialnym i komunalnym w Radzyniu Podlaskim zakończyła się wspaniałym wynikiem: 32 472,79 zł!

To niezwykły rezultat, który pokazuje, jak wielką moc ma wspólne działanie i troska radzynian o dziedzictwo swojego miasta.

Szczególne podziękowania kierujemy do 50 wolontariuszy kwestujących z puszkami, którzy z zaangażowaniem, uśmiechem i otwartym sercem zachęcali odwiedzających do wsparcia tej szlachetnej inicjatywy. Ich obecność i życzliwość sprawiły, że przy cmentarnych bramach panowała atmosfera prawdziwej wspólnoty, rozmowy i pamięci.

Dziękujemy również harcerzom, przedstawicielom lokalnych instytucji i organizacji, a przede wszystkim dziękujemy darczyńcom, którzy z serca wrzucali datki do puszek, wspierając ratowanie radzyńskich zabytków.

Zebrane środki zostaną przeznaczone na odnowę nagrobka Haliny Rudnickiej (1896–1925) – kobiety, której krótkie, zaledwie dwudziestodziewięcioletnie życie pozostawiło trwały ślad w historii Radzynia Podlaskiego.

Halina Rudnicka córką Kazimiery i Kazimierza, wychowaną w domu, gdzie troska o dobro wspólne i edukację miała szczególne znaczenie. Już jako nastolatka, w czasie I wojny światowej, organizowała w Radzyniu nieformalne lekcje dla młodzieży, dając im szansę na naukę mimo trudnych czasów. W 1915 roku, mając zaledwie 19 lat, podjęła się odważnego zadania – założyła w Radzyniu czteroklasowe gimnazjum i przez cztery lata była jego pierwszą dyrektorką.

Swoją postawą i determinacją pokazała, że prawdziwe przywództwo rodzi się z pasji i odpowiedzialności za innych. Choć choroba zmusiła ją do rezygnacji z pracy i przedwczesnego odejścia, pozostawiła po sobie dzieło, które przetrwało – kontynuatorem założonej przez nią szkoły jest dziś I Liceum Ogólnokształcące w Radzyniu Podlaskim.

Odnowa jej nagrobka to nie tylko przywrócenie pamięci o niezwykłej kobiecie, ale także symboliczny hołd dla tych, którzy przez swoją cichą pracę budowali fundamenty lokalnej oświaty i wspólnoty.

Dziękujemy za każdy gest dobra, każde dobre słowo i każdy grosz wrzucony do puszki. Niech to piękne dzieło nadal łączy nas w trosce o pamięć i historię zapisaną w kamieniu.

Do zobaczenia podczas kolejnej edycji kwesty – razem ocalmy to, co najcenniejsze!