Władze samorządowe Miasta, Powiatu i Gminy Radzyń Podlaski uczciły rocznicę Bitwy Warszawskiej. O godz. 13 burmistrz Jerzy Rębek, wicestarosta Michał Zając, przewodniczący Rady Powiatu Robert Mazurek, wicewójt Anna Grochoła oraz radny miejski Jarosław Zaprzalski złożyli wieniec pod pomnikiem Niepodległości. W uroczystości wzięli udział uczestnicy Biegu Pamięci Żołnierzy Wyklętych TROPEM WILCZYM.

Bitwa Warszawska, zwana Cudem nad Wisłą uważana jest za jedną z 18 bitew przełomowych dla losów świata. Stoczona w dniach 13-25 sierpnia 1920 r. zadecydowała o zachowaniu niepodległości przez Polskę i przekreśliła plany rozprzestrzenienia rewolucji bolszewickiej na Europę Zachodnią. Polska, stojąca na krawędzi klęski, stawiła opór i pokonała Armię Czerwoną. Decydujące o losach bitwy zwycięskie dla Polaków starcie miało miejsce 15 sierpnia w Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W następnych miesiącach, kilka kolejnych zwycięstw polskiej armii zapewniło niepodległość kraju i doprowadziło do zawarcia traktatu pokojowego z Rosją Sowiecką i Ukrainą pod koniec tego samego roku, zabezpieczając wschodnie granice państwa polskiego do 1939 roku.

W czasie wojny polsko-sowieckiej z 1920 roku nasze miasto było okupowane przez Sowietów tydzień, w dniach od 10 do 16 sierpnia. W miejscowościach, do których wkraczali bolszewicy, a wycofywała się polska administracja, uruchamiane były organy administracji kolaboracyjnej. Rozkazy komitetu rewolucyjnego nakazywały złożenie broni, usuwano godła i krzyże, ścinano krzyże w terenie, niszczono archiwalia, konfiskowano zapasy płodów rolnych, nakładano kontrybucje na kupców, rekwirowano alkohol i sukno. Przy rewkomach zakładano rewolucyjne trybunały, które miały ścigać wrogów władzy ludowej. Sędziami trybunałów byli wzięci z ulicy członkowie rewkomu, od ich wyroków nie było odwołania. Na szczęście ich ofiary – ze względu na krótki czas okupacji – nie były liczne. Tak było i w Radzyniu. Po 15 sierpnia odwrót Armii Czerwonej nastąpił błyskawicznie. 16 sierpnia do Radzynia wkroczyła jazda ochotnicza majora Jaworskiego, tego dnia z Radzynia bolszewicy wraz ze wszystkimi członkami komitetu rewolucyjnego pierzchnęli bez walki, na odgłos pierwszych strzałów.