W Paszkach Małych (gm. Radzyń Podlaski), stoi metalowy krzyż, który od 1965 roku stanowi ważny element lokalnego krajobrazu. Krzyż ten, postawiony przez mieszkańców wioski, znajduje się przy posesji oznaczonej numerem 54. Wkomponowany został w północno-wschodni róg działki, która leży przy skrzyżowaniu głównej drogi przebiegającej przez wioskę z drogą gruntową prowadzącą do lasu paszkowskiego.
Hale targowe w Radzyniu stanowiły charakterystyczny element architektoniczny miasta. Usytuowane były w samym centrum, po zachodniej stronie obecnej ulicy Jana Pawła II i w sąsiedztwie zespołu pałacowo-parkowego. Budynek ten zamykał północny bok placu Rynek, tworząc ważny element urbanistyczny i handlowy miasta.
W Tchórzewie (gm. Borki), stoi charakterystyczny betonowy krzyż, który od lat 80. XX wieku stanowi ważny element lokalnego krajobrazu. Ma on około 2 metrów wysokości i znajduje się przed posesją oznaczoną numerem 3.
Most na rzece Tyśmienica w ciągu drogi Borki-Bełcząc-Czemierniki to ważne połączenie komunikacyjne w powiecie radzyńskim. 1 października 2011 roku, po gruntownej przebudowie, most został oficjalnie oddany do użytku i nadano mu imię generała Franciszka Kleeberga, wybitnego dowódcy wojskowego z okresu II wojny światowej.
Gmina Ulan-Majorat, położona w zachodniej części powiatu radzyńskiego, posiada własne symbole, które zostały ustanowione w celu podkreślenia jej tożsamości i historii. Te symbole to herb, flaga i pieczęć, które zostały zaprojektowane przez Henryka Serokę i zatwierdzone Uchwałą Nr XXXI/155/10 Rady Gminy Ulan-Majorat z dnia 19 kwietnia 2010 roku.
W Krasewie (gm. Borki), stoi niepozorna kapliczka skrywająca w sobie smutną historię. Ta mała, metalowa konstrukcja, znajdująca się przy drodze w sąsiedztwie posesji nr 39, jest świadectwem tragicznego wypadku, który miał tutaj miejsce w 1991 roku.
W Wohyniu (gm. Wohyń), stoi drewniany krzyż, który od wielu lat stanowi charakterystyczny element lokalnego krajobrazu. Ten imponujący symbol religijny i społeczny znajduje się przy skrzyżowaniu ulic Suchowolskiej i Poprzecznej.
W Bedlnie (gm. Radzyń Podlaski), znajduje się wyjątkowa kapliczka przydrożna, która stanowi ważne miejsce pamięci i hołdu dla członków Armii Krajowej. Kapliczka ta, usytuowana przy posesji oznaczonej numerem 26, jest nie tylko świadectwem wiary i tradycji, ale również symbolem patriotyzmu i poświęcenia w obliczu okupacji.
W Woli Chomejowej, niewielkiej miejscowości w gminie Borki, znajduje się krzyż, który stanowi ważny element lokalnego krajobrazu. Usytuowany jest on przy skrzyżowaniu dróg prowadzących do Ulana (4 km), Woli Osowińskiej (6 km) i Soból (6 km).
Pomnik Jana Pawła II w Borkach to wyjątkowe upamiętnienie wielkiego papieża i Polaka, który zyskał uznanie i miłość wiernych na całym świecie. Odsłonięty 8 maja 2011 roku przy Zespole Placówek Oświatowych im. Jana Pawła II, stanowi symboliczne wyrażenie wdzięczności i szacunku społeczności lokalnej dla papieża Polaka.
Pomnik ma 2,3 metra wysokości i został wykonany z tworzywa sztucznego w kolorze mosiądzu, co nadaje mu elegancki i trwały wygląd. Inicjatywa jego powstania zrodziła się w momencie ogłoszenia daty beatyfikacji Jana Pawła II, a pomysłodawcami byli włodarze gminy Borki, radni, sołtysi oraz dyrektor szkoły w Borkach, Dariusz Dudek. Koszt realizacji tego przedsięwzięcia wyniósł około 25 tysięcy złotych, a środki na ten cel zostały zebrane dzięki hojności mieszkańców gminy i sponsorów.
Insygnia gminy Borki, ustanowione Uchwałą nr XVII/98/2012 Rady Gminy Borki z dnia 20 czerwca 2012 roku, obejmują herb, flagę, pieczęć i sztandar. Te symbole odzwierciedlają jej tradycje historyczne oraz krajobraz naturalny.
W Woli Osowińskiej (gm. Borki), na wzniesieniu zwanym „Górą”, znajduje się biały metalowy krzyż. U jego podstawy leży polny kamień z tablicą upamiętniającą Henryka Misiaka, tragicznie zmarłego żołnierza września i członka Batalionów Chłopskich.
Historię Henryka Misiaka poznajemy z relacji Krystyny Misiak, zamieszczonej w książce „...Mów, że jesteś z owej chaty... Wola Osowińska dawniej i dziś” autorstwa Krystyny Kożuch. Publikacja ta dostarcza szczegółów dotyczących życia i działalności Henryka Misiaka oraz okoliczności jego tragicznej śmierci w czasie II wojny światowej.
Cegielnia w Radzyniu Podlaskim to zakład wytwórczy, który odgrywał kluczową rolę w produkcji cegieł ceramicznych, wypalanych z gliny. Znajdująca się w północnej części miasta, na jego obrzeżach, cegielnia została wzniesiona około 1880 roku przez rodzinę Szlubowskich. Jej lokalizacja była nieprzypadkowa – cegielnie często budowano w pobliżu złóż gliny, co pozwalało zredukować koszty transportu surowca.
Budynek wyrobowni cegielni był murowany i składał się z dwóch części, z których każda miała osobny, niski dach dwuspadowy. Kondygnacje dzielił poziomy płaski występ muru. Szczyty, zarówno po wschodniej jak i zachodniej stronie budynku, zostały udekorowane występami w kształcie schodków z ząbkami oraz okulusami. Przybudówka, przylegająca od północy, sięgała wysokości pierwszej kondygnacji i była nakryta dachem pulpitowym. Całość konstrukcji była dostosowana do potrzeb produkcji cegieł, zapewniając odpowiednie warunki do ich wytwarzania i przechowywania.
Na ulicy Sitkowskiego w Radzyniu Podlaskim, przed posesją numer 81, znajduje się zabytkowa kapliczka z XIX wieku. Ta murowana i otynkowana budowla została wzniesiona na planie kwadratu i składa się z trzech kondygnacji.
Wygląd herbu Radzynia Podlaskiego jest ściśle związany z historią miasta i jego założycielami. Ma on swoje korzenie w herbach szlacheckich rodzin, które miały wpływ na rozwój i władanie miastem.
Na przedłużeniu ulicy Wąskiej w Woli Osowińskiej (gm. Borki), spotkamy stary, dębowy krzyż. Stoi on na skrzyżowaniu piaszczystych dróg, w otoczeniu bujnego bzu, na drodze prowadzącej w kierunku woleńskiego lasu. Ten krzyż został postawiony w 1998 roku, zastępując pierwotny, który stał w tym miejscu od czasów zakończenia II wojny światowej.
Do krzyża przymocowana jest metalowa pasyjka, chroniona przez daszek. Poniżej pasyjki można dostrzec biało-czerwoną szarfę oraz wyryty rok: 99/1998. Historia tego krzyża została szczegółowo opisana w relacji Stanisława Kryjaka, którą umieszczono w książce Krystyny Kożuch pt. „...Mów, że jesteś z owej chaty... Wola Osowińska dawniej i dziś” (wydana w 2017 roku przez Towarzystwo Regionalne im. Wacława Tuwalskiego). Dzięki tej relacji mieszkańcy i odwiedzający Wolę Osowińską mogą poznać znaczenie i historię tego ważnego miejsca w lokalnej społeczności.
